இனிதாய் இருக்கட்டும்

இனிதாய் இருக்கட்டும்
இனி வரும் காலம்...
நலமாய் இருக்கட்டும்
நாளை வரும் நேரம்...
புதியாய் இருக்கட்டும்
புதிய ஆண்டு...

அனவைருக்கும் என் உளமார்ந்த இனிய புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்.

சும்மா கலக்குற மச்சி

கண்ணீர் அஞ்சலி

இந்திரன் என்று அழைக்கப்படும் இராசலிங்கம் ரவீந்திரன் (பால் சேகரிப்பாளர்) அவர்கள் 25-11-2008 அன்று அகால மரணமடைந்தார்.

அன்னார் இராசலிங்கம், மகேஸ்வரி தம்பதிகளின் புதல்வனும், பிறேமலதாவின் கணவரும், கிரிதரன்-புதுக்குளம் மகாவித்தியாலயம், விதுசன்-ஈச்சங்குளம் மகாவித்தியாலயம், ரியாந்தினி-ஈச்சங்குளம் மகாவித்தியாலயம் ஆகியோரின் தந்தையும் ஆவார்.

அன்னாரி ஈமக்கிரியைகள் 28-11-2008 அன்று ஈச்சங்குளத்தில் நடைபெறும். என்பதை உற்றார் உறவினர்கள் நண்பர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளும் படி கேட்டுக்கொள்ளப்படுகின்றீர்கள்.
அன்னாரின் பிரிவில் துயருற்று இருக்கும் குடும்பத்தாருடன் வவுனியா தமிழ் வலைப்பதிவு சார்பாக நாமும் துயரில் பங்கு கொள்வோமாக.

என் ஸ்கூட்டியின் புலம்பல்

என் அன்பிற்கினிய உரிமையாளராகிய திருவாளர் ச.இலங்கேஸ்வரன் அவர்களுக்கு முதற்கண் வணக்கம். நான் உங்கள் ஸ்கூட்டி உந்துருளி கதைக்கின்றேன். இன்று எனது ஆதங்கத்தை உங்களிடம் கொட்டித்தீர்க்க வேண்டும் என்ற ஆவலில் எழுதுகின்றேன்.

என்னை நீங்கள் வாங்கி இன்றுடன் ஓராண்டுகள் நிறைவடைகின்றது. உங்களின் கடுமையான ஓட்டத்திற்கு தாக்குப்பிடித்து இந்த ஓர் ஆண்டில் விபத்துக்கள் ஏதும் ஏற்படாமல் ஏன் சிறுகாயங்கள் கூட இன்றி என்னை நீங்கள் பாவித்ததே பெரிய விடயம் தான்.

ஆனால் கடந்த காலத்தில் உங்களிடம் இருந்த எனது உறவினர்கள் ஆகிய CD Downம் Hero honda Splander ம் பட்ட காயங்களையும் சோக வரலாறுகளையும் அவர்களை சாலையில் சந்திக்கும் போது நான் அறிவேன்.

அன்பானவரே! நான் மகளிர் பயனிப்பதற்கு ஏற்ற வகையிலே தயாரிக்கப்பட்டவன். நீங்கள் என்னை முரட்டுத்தனமாக கையாளும் போது எனக்கு வலிக்கத்தானே செய்கின்றது என்பதை தாங்கள் அறிவீர்களா? எனது மடியில் உங்களின் கணிணியை வைத்து நித்தம் கொண்டு செல்லும் போதும், எனது வயிற்றுக்குள் suntel CDM தொலைபேசியையும் வைத்து என்னை சுமைதாங்கி ஆக்கி விட்டீர்களே!

அது சரி உங்களுக்கு பாதையில் உள்ள மேடு பள்ளங்கள் தெரிவதில்லையா? 60 மைல் வேகத்தில் நீங்கள் செல்லும் போது எனது சொப்பட் சோபர்கள் படும் அவஸ்தையை நீங்கள் சற்று புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

நீங்கள் படுத்தும் பாடு போதாதென்று உங்கள் கல்வி நிலையப் பெண்களுக்கும் கொடுத்து என்னை பாடாய்ப்படுத்துகின்றீர்கள். அந்தப் பேய்கள் பழகுவதற்கு நான் தானா கிடைத்தேன். அதிலும் அவர்கள் டபுல்ஸ் வேறு. உங்களுக்கு முன்பு அவர்கள் மெதுவாக என்னை செலுத்தி தங்கள் தலை மறைந்ததும் அவர்கள் என்னைப்படுத்தும் பாடு இருக்கின்றதே அப்பப்பா நீங்களே பராயில்லை தலைவா!

அன்பானவரே! இனிமேலாவது என்னை கொஞ்சம் துடையுங்கள். மென்மையாகக் கையாளுங்கள். நீங்கள் என்னை கையாளும் விதத்தில் தான், நான் உங்களுடன் அதிக காலம் வாழ்வேன் என்று கூறி விடைபெறுகின்றேன்.


தங்களின்
ஸ்கூட்டி பப் +

இலவசமாக அமெரிக்க பிரஜை ஆக உங்களுக்கு விருப்பமா?

இன்று பல இலட்சங்களை செலவழித்து மேற்கத்திய நாடுகளுக்கு செல்லக் காத்திருக்கும் எம்மவர்களே! உங்களுக்கு இலவசமாக அமெரிக்க செல்ல அதுவும் நிரந்தர குடியுரிமையுடன் செல்ல விருப்பமா? இதே இந்த அமெரிக்க அரசின் லொட்டரியில் வரும் 1-டிசம்பர்-2008 ற்கு முன்பு பதிவு செய்து அதிர்ஸ்டசாலியாகுங்கள்.

உங்கள் நிழற்படத்தை மட்டும் கவனமாக எடுத்து இதில் இணையுங்கள். இவ்விடயத்தில் யாருக்கம் எது வித பணமும் நீங்கள் கொடுக்கத் தேவையில்லை.

முகவரி http://www.dvlottery.state.gov/

பாதையில் நடந்து செல்வோருக்கும் அனுமதி அட்டை

இன்றைக்கு நான் ரொம்பநாளாக எழுத நினைத்த கருத்தினை எழுத உள்ளேன். உலகம் முழுவதும் பார்த்தீர்களேயானால் வாகனம் ஓட்டுபவர்கள் அனுமதி அட்டை (லைசென்ஸ்) எடுக்க வேண்டும். ஏன் விமானம் ஓட்டுபவர்கள் கூட விமான அதற்கான அனுமதி அட்டை வைத்திருக்க வேண்டும். ஆனால் நாம் யாரும் இந்தப் பாதையில் நடந்து செல்பவர்களைப் பற்றி கவலைப்படுவதில்லை. அவர்களும் வாகனங்களைப்பற்றியோ விதிமுறைகளைப் பற்றியோ கவலைப்படுவதில்லை (மற்ற நாடுகளைப் பற்றி எனக்குத் தெரியாது எம் நாட்டைப்பற்றி மட்டுமே எனது வவுனியாவின் நிலையைப்பற்றி மட்டுமே நான் இங்கு குறிப்பிடுகின்றேன்).

இங்கு ஆடு மாடுகள் கூட சற்று வரும் வாகனங்களைப் பார்த்து சற்று நின்று தான் செல்கின்றன. ஆனால் பாதசாரிகள் எதைப்பற்றியும் கவலைப்படுவதில்லை. மஞ்சள் கோடுகள் எதற்கு வரைந்துள்ளார்கள் என்பதைப்பற்றியும் சிந்தனையில்லை. இன்று வவுனியா பிரதேசத்தில் அதிகமான விபத்துக்கள் இந்தப் பாதசாரிகளின் கவனக்குறைவாளும் விதிமுறைகளை மீறுவதாலும் தான் நடைபெறுகின்றது.

இதை தவிர்க்க முதலில் பாதசாரிகளுக்கு சாலை விதிமுறைகளைப்பற்றி வகுப்புகள் எடுக்கப்பட்டு விழிப்புணர்ச்சி ஊட்டப்பட்டு தேர்வு வைத்து அனுமதி அட்டை வளங்கப்பட வேண்டும். அனுமதி அட்டை உள்ளவர்கள் மட்டுமே தெருக்களில் நடமாட முடியும். மற்றவர்கள் கழுத்தில் ஓர் L board ஐ மாட்டிக் கொண்டு திரிய வேண்டும். அனுமதி பெற்றவர்கள் சரியாக விதிமுறைகளைப் பின்பற்றாவிற்றால் அவர்களின் அனுமதிப்பத்திரம் இரத்து செய்யப்பட வேண்டும்.

வீதியில் ஓர் விபத்து நடந்தால் பாய்ந்தடித்து ஓடி வரும் போக்குவரத்து பொலீசாரே, இவற்றை சற்று கருத்தில் எடுத்துக் கொள்ளுங்களேன். வீதி விபத்தை தடுப்பீர்.

(இன்று காலையில் கணவன் மற்றும் நிறைமாத கர்ப்பினிப் பெண் ஆகியோர் பயனித்த உந்துருளியொன்றின் குறுக்கே ஓடிய ஓர் இளம் பெண்ணினால் விபத்து ஏற்பட்டு அந்த நிறைமாத கர்ப்பினிப் பெண் துடித்த துடிப்பினை பார்த்து, மனவேதனையில் இந்தப் பதிவினை நான் எழுதினே்)

கால் நடையாக செல்வோரே நீங்கள் கால் நடையாகத்தான் செல்கின்றீர்கள், ஆனால் நீங்கள் “கால்நடை” இல்லையே???????? மனிதர்கள் என்பதை மறந்து விடாதீர்கள்.

மருமகப்பிள்ளையின் குறும்பு

எப்படி இருக்கு என்ற ஆக்சன்? (அம்மா சாப்பாடு ஊட்ட தேடுறா அது தான் இங்க இப்படி பதுங்கிட்டன். please யாரும் காட்டிக் கொடுத்திடாதீங்க.)

அட விடுங்கம்மா. நானும் மாமாவும் ரோயலுக்கு போய் பிரைட் ரைஸ் சாப்பிடப்போறம். இப்ப போய் காரியத்த கெடுக்கிறீயே! (மாமு இதையுமா நிழற்படம் எடுத்துட்ட?, மாமு உனக்கு யாரு டிஜிட்டல் கேமரா வாங்கித்தந்தது????????????? என்ற இமெஜ் என்ன ஆகிறது. என்ற கேல் பிரன்ஸ்ட்ட காட்டிடாதப்பு, )

மான் வேசம் போட்டா புல்லு தின்னனுமாம். இல்லாட்டி இலங்கேஸ் மாமா நிழற்படம் எடுக்க மாட்டாராம். அது தான்... எப்படி இருக்கு என்ற நடிப்பு

இது தான் 32 பல்லும் தெரிய சிரிக்கிறதோ? எப்படிப்பு இருக்கு என்னோட சிரிப்பு???
நான் சிரிச்சா வவுனியாவே அதிரனும் இல்ல.

நான் பெரியவனான பிறகு வியாரம் செய்யனும் இல்ல ? அது தான் இப்பவே பயிற்சி எடுக்க ஆரம்பிச்சிட்டன்.

அன்று திரையரங்காக இன்று உணவகமாக ரோயல்

இது தான் எங்கட ஊரில முதன் முதலாக தொடங்கப்பட்ட ஒரு நல்ல வெளிநாட்டு (இந்திய) உணவு வகைகளைக் கொண்ட உணவகம். இது முன்பு ரோயல் திரையரங்கம் என்று அழைக்கப்பட்ட திரையரங்கம். நாங்க சின்னப்பிள்ளையா இருக்கும் போது இங்க நியுந்திரா, வசந்தி, ஸ்ரீமுருகன், ரோயல் திரையரங்குகள் இருந்தன. இப்போது வசந்தி மட்டுமே திரையரங்காக உள்ளது. நியுந்திரா திரையரங்கு இடிக்கப்பட்டு பாழடைந்து உள்ளது. ஸ்ரீமுருகன் இருந்த இடத்தில் ஓர் புதிய அடுக்குமாடிக் கட்டிடம் கட்டப்பட்டுவிட்டது. மிஞ்சிய ரோயல் திரையரங்கும் இன்று மண்டபமா மாற்றப்பட்டு கீழே நிழற்படத்தில் உள்ளதுவாறு காட்சி அளிக்கின்றது. இதற்கு பின்பகுதியில் இயற்கையான சூழலில் அமைந்துள்ளது தான் ரோயல் ரெஸ்ரோரன்ட் என்பது.

எனக்கு இந்த உணவகத்திற்கு போகும் போதெல்லாம் 1980ற்கும் 1986ற்கும் இடைப்பட்ட காலப்பகுதியில் நான் என் பெற்றோருடன் பார்த்த திரைப்படங்களின் காட்சிகள் ஞாபகத்திற்கு வரும். இன்னமும் காளி திரைப்படத்தில் ரஜனி ஒருவனின் முதுகில் காளி என்று போத்த ஓடினால் எழுதிய காட்சி மனத்திரையில் உள்ளது. சற்று சிறுவயது நினைவுகளை அசைப்போட்டபடியே சூடான உணவினையும் அசைப்போட்டு சாப்பிட்டு வருவேன்.

இங்கே எனக்கு பிடித்த உணவு பிரைட் ரைஸ் தான். ஆனாலும் திருச்சியில் (தமிழகத்தில்) உள்ள பனானா லீப்புக்கு ஈடாகாது. அதற்கு முக்கிய காரணம் அங்கிருக்கும் மூலப்பொருட்கள் இங்கு கிடைப்பதில்லை. அதைவிட நாம் மல்லி இழைகளை உணவில் சேர்ப்பதில்லை. இவர்தான் ரோயல் கார்டனில் சாப்பிடுபவர்களிடம் உணவு வரி வசூலிப்பவர். முதலில் தனியாக வந்தார். பிறகு ஒரு பாய் பிரண்ட். இப்பொழுது குடும்பம் குட்டி என்று பயங்கர பிசி ஆகி விட்டார். இவரின் தொல்லை சற்று தாங்க முடியவில்லை தான்.

திருச்சியில் (இந்தியாவில்) இருந்து வந்து இங்கு பணிபுரிந்தவர்களில் எஞ்சியிருக்கும் ஒரே ஒரு நபர். மற்றவர்கள் தாயகம் சென்று விட்டனர். இவர் அதிகம் கதைக்க மாட்டார். தன் வேலையை சரியாக செய்து முடிப்பார். திருச்சி பெரிய மிளகுப்பாறையைச் சேர்ந்தவர்.

இவர் தான் ரோயல் கார்டினின் காவலாளி. வயதானாலும் மிடுக்கு குறையாதவர். நமது வாகனங்களை சரியாக நிறுத்தாவிட்டால் உடனே இவரிடம் இருந்து குரல் ஒலிக்கும்.

இன்னும் பல உணவகங்கள் வந்துள்ளன. அவையும் நன்றாக உள்ளன. குறிப்பாக தங்கும் வசதியுடன் நெல்லி , சுவர்க்கா, புலேஸ் பல்மோரல்.... என்று ...

பகிடிவதையாம். எங்கே பகிடி? வதை மட்டுமே இங்கு!.

என் அன்பிற்குரிய இளைய சமுதாயமே!

நாம் பல்கலைக்கழகம் செல்வது படித்து பட்டம் பெறவே. எம் ஆழ்மனதில் இருக்கும் காட்டுமிராண்டித்தனமான மிருகங்களை வெளிப்படுத்தும் இடம் பல்கலைக்கழகம் அல்ல. ரேக்கிங் என்று சொல்லக் கூடிய பகிடி(வதை) என்பது புதிதாக வரும் மாணவர்களை தங்களுடன் நட்பு ரீதியாக சேர்த்துக்கொள்ள 2ஆம் 3ஆம் ஆண்டு மாணவர்கள் அவர்களை கிண்டலாக சில நடவடிக்ககைகளை மேற்கொள்ள வைப்பதே. அதனால் புதியவர்களுக்கு கூச்சம் அற்று புதிய சூழலுக்கு தங்களை மாற்றிக் கொள்வார்கள் என்பதாலேயே பல்கலைக்கழகமும் அவற்றை அங்கீகரிக்கின்றது.

ஆனால் ராக்கிங் (பகிடிவதை) என்ற பெயரில் இன்று நடைபெறுவது என்ன? எனது மாணவர்கள் சொல்லும் கதைகளைக் கேட்டால் எனக்கே பயமாக இருக்கின்றது. ஒரு சில மாணவர்கள் தாம் மிகவும் மோசமான முறையில் தாக்கப்பட்டதாகவும். ஏன் அடிக்கின்றார்கள் எதற்கு அடிக்கின்றார்கள் என்று தெரியாமல் அடி வாங்குவதாகவும் கூறினார்கள். இதற்கு பூசா மற்றும் வெலிக்கடை, மகசின் சிறைச்சாலைகள் எவ்வளவோ பரவாயில்லை போலும். ஒரு மாணவர் இவர்களின் அடி தாங்க முடியாமல் தன் கையையே பிளேடால் அறுத்துக் கொண்டுள்ளார். 30 தையல் இடப்பட்டு மருத்துவ மனையில் உள்ளார். இதில் முழுப்பொறுப்பையும் முதுநிலை மாணவர்களின் பாற் சொல்ல முடியாது. ஏனென்றால் எல்லா பல்கலைக்கழகத்திலும் Anti Raking என்ற கொள்கை ஒன்று உள்ளது. நீங்கள் விரும்பா விட்டால் அந்த மாணவனை ராக்கிங் செய்வதில்லை. ஆனால் அதன் பிறகு அந்த மாணவன் ஒதுக்கப்பட்டவனாகக் கருதப்படுகின்ற நிலை. எங்கே தாங்கள் தனிமைப்படுத்தப்பட்டு விடுவோமோ என்று இதைப் பல புதியவர்கள் விரும்புவதில்லை (பழைய நோட்ஸ் தரமாட்டார்களாம்). ஆனால் பகிடிவதையின் பெயரால் நடக்கும் கொடுமைகளையும் தாங்க முடியாமல் படிப்பை விட்டவர்கள் பலர். பல்கலைக்கழகத்திற்கு செல்லாமல் வேறு துறைகளை தேர்ந்தெடுத்தவர்கள் பலர் பலர்.

எம் தமிழ் இளைய சமுதாயமே! நாம் எவ்வளவோ இன்னல்களுக்கு மத்தியில் தான் படிக்க பல்கலைக்கழகம் செல்கின்றோம். நமது வக்கிர குனங்களை காட்டும் இடம் அதுவல்லவே! எவ்வளவோ ஏக்கங்களுடன் தங்கள் எதிர்காலத்தை மனதில் வைத்துக் கொண்டு கற்பனைச் சிறகுடன் வரும் எம்தமிழ் உறவுகளை நீங்களே இவ்வாறு நடத்தலாமா?

நான் எல்லா முதநிலை மாணவர்களையும் குறை சொல்லவில்லை. இங்கு யாரையும் குறை சொல்லவும் வரவில்லை. என் மன ஆதங்கத்தை வெளியிட்டேன். அவ்வளவு தான்.

புதிதாய் பல்கலைக்கழகம் செல்லும் இளையவர்களே! நீங்கள் படும் இன்னல்களை அடுத்த வருடம் உட்புகும் உங்கள் உறவுகளுடன் காட்டாதீர்கள். இது மாமியார் மருமகள் கொடுமையில்லையே? தான் பட்டதை தன் மருமகளிடம் காட்டுவதை போல். நீங்கள் அனுபவிக்கும் இன்னல்களை உங்களுக்கு இளையவரிடம் நீங்கள் காட்டமாட்டோம் என்று உறுதி பூண்டால் தான் இந்தப் பிரச்சினை நிறைவேறும். அதை விட்டும் நான் அனுபவித்த கொடுமையவிட வரும் ஆண்டு வரும் மாணவர் இன்னும் அனுபவிக்க வேண்டும் என்று நீங்கள் நினைத்தால், இது தீராது. அதன் பிறகு எங்களைப் போன்றவர்களிடம் வந்து புலம்பாதீர்கள்.
புதியவர்கள் உங்கள் உறவுகள். உங்கள் சகோதரர்கள். நம் இனத்தவர்கள். அவர்களை நாமே வேதனைப்படுத்தலாமா? வேண்டாமே!

வவுனியாவின் கிராமப்புறங்கள்

வவுனியா சிதம்பரபுரம், ஆசிகுளம், கல்நாட்டினன்குளம், சமளன்குளம் ஆகிய பிரதேசங்களின் சில பகுதிகளை நேற்று நிழற்படம் எடுத்தேன். அவற்றினை தங்களோடு பகிர்ந்து கொள்ள நினைக்கின்றேன்... தங்களின் ஆக்கபூர்வமான கருத்துக்கைளையும் இட்டுச் செல்லுங்கள்... அவை எனக்கு இத்தளத்தினை வளர்க்க உதவும்.

எங்கட வவுனியாவில இப்படியான எழில்கொஞ்சும் இடங்களும் இருக்கு. ஆனா என்ன பலருக்கு தெரியிரதில்லை.

செப்பனிடப்படாத பாதை. சுமார் 1 கி.மீற்றர் அடிவாரத்தில் உள்ளது. இதன் வழியாகத்தான் மலையேற வேண்டும். (ஆனால் பாருங்கள் இந்தப்பாதை இப்படி இருந்தால் தான் பழமை மாறாமல் இருக்கும் என்பது எனது கருத்து)

இது மலையின் மீது புதிதாக அமைக்கப்பட்டு வரும் கோயில். மிகவும் பொருளாதாரத்தாலும், பொருட்களை மேலே எடுத்துச் செல்வதில் உள்ள சிரமத்தினாலும் சற்று மெதுவாகவே வேலைகள் நடைபெற்று வருகின்றது.

இவர் தான் நிழற்படம் எடுக்க உதவிய உதவியாளர். எனக்கு மகன்முறை. 10ஆம் ஆண்டு படிக்கிறார். அடிக்கடி தலையில் குட்டும் வாங்குவார் ஏதாவது மொக்கை தனமாகச் சொல்லிப்போட்டு. (ஆனா நல்ல மண்டக்காரன்)

அப்பாடா மலையேறிய களைப்பு, இரவு சற்று தூங்கலாம் என்றால் எனது தகவல் தொழில் நுட்ப மாணவர்கள் 2 மணி 3 மணிக்கெல்லாம் தொலைபேசியில் அழைத்து சந்தேகம் கேட்கின்றார்கள். (அதிலும் வலைப்பதிவாளர் மேனனின் தொல்லை தாங்க முடியவில்லை) அது தான் என்னையும் அறியாமல் சற்று கண்ணயர்ந்துவிட்டேன்.

ம் மழைக்காலம் ஆரம்பிச்சாச்சி இனி தோட்ட வேலைகளைப்பார்க்கனும் தானே?

இது தான் கல்வாரிமலையின்அடிவாரம். இது ஒரு கற்கலால் ஆனா ஒரு சிறு குன்று. கிறித்துவர்களின் புனித தலம். நல

கல்வாரி மலையில் உள்ள அறிவிப்புப் பலகை. கட்டாயம் இது தேவைதான். புனிதமான இடங்களை தங்கள் களியாட்டத்திற்கு பயன்படுத்துவோர் உணரவேண்டும். கல்வாரி மலையின் கீழ் உள்ள அலுவலகம் இப்பொழுது தான் கட்டி முடிக்கப்பட்டுள்ளது.

இந்த இடம் தான் மருதங்குளம் இது சமளன்குளத்திற்கு அடுத்துள்ள பகுதி. விவசாயபூமி.